Selfish sewing… en een poging om dat op de foto te zetten

Wat eerder nooit gebeurde was plots daar, … het plezier om voor mezelf te naaien.  Ik deed uitzonderlijk wel al wat aan selfish sewing maar dat was best een opgave en van het naaien zelf genoot ik niet echt.  Toch helemaal niet zoals ik kan genieten van het maken van kinderkledij.  Dus het bleef bij een gemiddelde van 2 stuks/jaar… en nu naaide ik 4 stuks op 3 weken tijd!

Bij het zien van de leuke tencel stoffen van Chat Chocolat besloot ik dat ik die nu echt eens voor mezelf wilde houden.  Ze vallen geweldig soepel zonder overdreven onhandelbaar te zijn (je weet wel, krullende randen en dergelijke> niets van dat) en zijn niet doorschijnend!  Ik tekende zelf een top, geïnspireerd op mijn favoriete topje uit mijn kast, en maakte een bijpassende midi rok.  Deze 2 stuks maakte ik uit 1,5 meter stof.

Ze passen perfect samen en kunnen zo als ‘jurk’ doorgaan of ik kan ze apart dragen. Hoe handig is dat!  Nu ik op dreef was kocht ik nog een couponneke plissé van 70cm bij Julija’s shop en maakte nog een langere rok die ook perfect bij de top past.  Ik gebruikte hiervoor gewoon de volledige stof en de zelfkant dient als onderkant van de rok.  Die was perfect afgewerkt dus daar hoefde ik niets aan te veranderen.  De plissé was wel doorschijnend dus hier voorzag ik een voering in dezelfde kleur roze.

Die stuks op de foto krijgen was een ander verhaal, ik beschik namelijk niet over een IG-husband .  De kinderen deden een hopeloze poging en ik trok wat foto’s in de spiegel.  U mag gerust lachen bij deze, dat deed ik zelf ook.  Ondertussen ging ik op zoek naar een oplossing, zonder te moeten wisselen van husband.

Enter de rosé gouden selfiestick matchend met mijn iPhone hoesje.  Wat een mooi leuk ding is dat!  Ik ben wel nog het type dat zich schaamt om in het openbaar een selfie te maken dus ik doe het ook nooit, maar zo in mijn eentje in de tuin lukt me dat wel.  Ik testte de stick en moet nog wat oefenen denk ik haha.

   

  

Bleek dat er in de doos buiten de selfiestick ook een mini afstandsbediening zat die via bluetooth een verbinding maakt met je iPhone.  Je kan dus gerust je gsm ergens positioneren en wat foto’s nemen zonder de zelfontspanner te moeten gebruiken.  Aha! Dat bleek mijn favoriete oplossing tot nu toe.  Wat denken jullie?

  

(mini afstandsbediening ook in rosé goud)

 

De randen van de top werkte ik af met een mini boordje uit dezelfde stof.  Dat zag ik ook bij mijn favoriete top en deed ik gewoon na.  Het is een boordje van 80% de omtrek voor de lengte x 2cm hoog.  Ik zette het aan zoals je boordstof zou aannaaien en bij het omdraaien stikte ik het fijne boordje vast.  Er komt zo nog een stukje piepen van het boordje en het ziet er echt super netjes uit.  Hier was ik dus vooral super blij dat die stof niet krulde of dat was zo goed als onhaalbaar geweest om de randen zo af te werken.  Ik ben dus best super grote fan van de kwaliteit van de stof!

 

De groene top op de eerste foto is nog een sneak peek maar kan je binnenkort bewonderen in La Maison Victor.

Bedankt om te komen lezen!

Stof: Tencel – Chat Chocolat in samenwerking met Editex
Patronen: zelfgetekend

6 comments on “Selfish sewing… en een poging om dat op de foto te zetten

  1. Zó herkenbaar! Wat een gedoe, hé, foto’s van jezelf. Ik moet me ook altijd behelpen met een zelfontspanner of met een kind in een goeie bui… Oh, en die spiegelfoto, die vind ik eigenlijk best wel leuk!

    1. Leuk om te lezen dat je die spiegelfoto nog leuk vindt, ik denk dat ik het nog eens probeer. Mijn fototoestel wilde enkel niet scherpstellen in de spiegel haha, alle tips zijn welkom xx

  2. Oh ik scroll hier door je posts en merk op dat ik deze nog niet gelezen had. Super leuk, het proces mee kunnen lezen. 🙂 En herkenbaar inderdaad. Hier is het met zelfontspanner op de camera en plant (voor focus) wegschuiven na het drukken. 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *